دلنوشته ها

الان دقیقا ساعت 4/47 دقیقه صبحهجانان کنار باباش اروم خوابیده و من بعد از مدتها اومدم اینجانوشته دوستان رو خوندم و دلم تنگ شد برای گذشتهبرای همه ادم هایی که اینجا ناتموم موندنشخصیت هاای که وسط راه ول کردن و رفتنهر چند زندگی همینهخیلی ها  وسط راه یه هو اونطرفی رفتن یا خیلی هم یه هو نبود بعد از کلی درد و رنج اونطفی رفتنالان که فکر میکنم میبینم کی میدونه فردا چه خبره...کاش میشد همه با هم بریم اونطرف هیچ کی غصه نخوره خوبولش کن اصلاوبلاگ جانم تو مثل یک کتاب ارزشمند هستی برای من و من بسیاااار دوست...

...

...

...

...

...